Zacznijmy od tego czym te sterydy anaboliczne są. W najprostszy sposób można je określić jako związki (zazwyczaj sztucznie wytwarzane), które mają w jakiś sposób wpływać na nasz organizm. Najczęściej działanie skierowane jest na przyśpieszenie naturalnych procesów dotyczących masy mięśniowej, czy spalania tkanki tłuszczowej. Są to głównie pochodne testosteronu.
I chociaż sterydy anaboliczne mogą pomóc na przykład w prawidłowym rozwoju płciowym, czy w czasie dorastania (prawidłowy przebieg mutacji, owłosienie) to nierozważnie stosowane mogą powodować dużo szkód w naszym organizmie. Przyrównując do pozytywnych efektów ich używania powinno nas zastanowić czy jednak warto się tak poświęcać. Czym więc są te niepożądane skutki uboczne? Zacznijmy od tego, że niekontrolowane przyjmowanie sterydów anabolicznych może powodować problemy z cholesterolem, a także problemy z nadciśnieniem. A to w przypadku młodego wieku – bo takie osoby najczęściej „biorą” sterydy – może mieć bardzo negatywny wpływ na rozwój organizmu. Z kolei te dwie przyczyny mogą wywołać kolejne problemy. Zagrożone są nasza wątroba, serce, a także mózg.
Ale chyba najbardziej znanym skutkiem negatywnym są kwestie związane z seksualnością. Chyba wszystkim znane są dowcipy związane z tymi którzy biorą sterydy i wpływie tego na ich libido. Fakty są natomiast takie, że w początkowej fazie zażywania sterydów anabolicznych nastąpi zwiększenie popędu płciowego. Jednak w dłuższej perspektywie istnieje duże prawdopodobieństwo, że nastąpią jednak problemy nie tylko brakiem chęci na seks, ale również z erekcją, co już jest większym problemem.
To jednak nie jedyne skutki uboczne. Szczególnie u osób młodszych mogą wystąpić problemy z trądzikiem, jak również może zostać zaburzony naturalny bieg wzrostu naszego organizmu. Istnieje również możliwość pojawienia się depresji. Na szczęście wystąpienie tych najbardziej – nazwijmy to radykalnych – skutków ubocznych nie jest pewne. Pojawiają się one raczej w przypadku kompletnie niekontrolowanego przyjmowania sterydów anabolicznych.
Ciężko jednoznacznie stwierdzić, czy efekty które możemy uzyskać warte są poświęcenia. Z drugiej strony nie można też jednoznacznie założyć, że negatywne skutki uboczne na pewno się pojawią. Najprościej po prostu poważnie się zastanowić, czy aby na pewno nam to potrzebne.
Ewa Pohorecka, psycholog w Poradni Zdrowia Rodziny oraz dyrektor Ośrodka Wczesnej Pomocy Psychologicznej w Krakowie, stwierdziła, że "depresję dziecka leczy się nieco inaczej. Więcej uwagi przywiązuje się do terapii rodziny. Objawy depresja u dzieci są nieco inne niż u dorosłych. Nie zawsze depresji towarzyszy smutek. Może objawiać się zaburzeniami koncentracji uwagi, niechęcią do jedzenia lub nadmiernym apetytem, zaburzeniami snu lub lekami, a nawet nadmierną wesołością, żywością - zachowaniem zupełnie opozycyjnym. Często młodsze dzieci depresyjne zachowują się niegrzecznie. Często występuje poczucie wyobcowania, niezrozumienia, zachowanie odmienne od typowego".
Uważa ona, że najbardziej korzystne jest "wielotorowe leczenie depresji, tj. psychoterapia, farmakoterapia, oraz terapia rodziny. Bywa jednak, że znalezienie jakiegoś celu w życiu, zwrócenie się w kierunku innych osób, poczucie, że jest się potrzebnym i kochanym daje impuls i motywację do wyleczenia. Dlatego ważne jest, by nie bronić się przed kontaktami z innymi osobami, nawet jeśli jest to bardzo trudne".
Ewa Pohorecka zwróciła również uwagę na to, iż "osoba chora na depresję na ogół izoluje się od innych, nie jest skłonna do rozmowy na ten temat, ani do przyjmowania pomocy, ale obowiązkiem bliskich osób jest trwać przy człowieku przeżywającym tak trudne sytuacje, okazywać wsparcie na różne sposoby, niekoniecznie nie naciągając na rozmowę. Warto mówić naprawdę martwię się o Ciebie. Jestem z Tobą... i nie dawać świętego spokoju. Jeśli to możliwe, zachęcić do wizyty u profesjonalisty".
Stwierdziła ona również, że aby pomóc samemu sobie należy podjąć działania nadające sens życiu, m.in.: "pomoc innym, opiekowanie się kimś, kto potrzebuje pomocy, reagowanie na wczesne objawy, np stałe zmęczenie, czy kłopoty ze snem, pozwolenie sobie na przezywanie uczuć i uznanie faktu, że ból jest normalną reakcją emocjonalną, utrzymanie kontaktu z przyjaciółmi i krewnymi, którzy wspierają. Bardzo ważne jest realistyczne spojrzenie na życie - prowadzenie dzienników lub bilansów i własne zaangażowanie w rozwiązywanie problemów i oczywiście podjęcie leczenia".
W każdym mieście znajdują się rejonowe poradnie zdrowia psychicznego. Pracują w nich lekarze psychiatrzy i psychologowie. Istotny jest fakt, że psycholog może prowadzić terapię ale środki farmakologiczne może przepisać tylko lekarz.
Ćwiczenia 6 weidera wykonujemy na płaskim podłożu (np. dywan), codziennie przez sześć tygodni. Musimy pamiętać by nasz całościowy trening nie przekroczył 25 min, inaczej będziemy musieli skrócić czas powtórzeń w momencie zatrzymania na 2 sek. Cykl obejmuje wykonywanie 6-ciu ćwiczeń jako jednej serii. Ilość serii i powtórzeń w cyklu zmienia się w miarę upływu dni realizacji całego programu.
Do początku XX wieku uważano, że dla zapewnienia procesów życiowych wystarczy zabezpieczenie organizmu w białka i wodę. Obecność witamin oraz ich rolę w przemianie materii zauważono znacznie później.
Witaminy - czynniki uzupełniające, niezbędne do życia, od słów "vita" - życie oraz "amina" - nazwa związku organicznego - grupy aminowej. Termin ten wprowadził w 1911 roku polski biochemik Kazimierz Funk, który to po raz pierwszy wydzielił taki związek i nazwał go witaminą B1. Od tego czasu poznaliśmy kilkadziesiąt witamin. Nie tylko umiemy je wyizolować, ale także, w większości przepadków, syntetyzować.
Dlaczego są tak ważne w naszym życiu?
Witaminy są to związki niezbędnie potrzebne dla wzrostu, rozwoju oraz prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych naszego organizmu. Nie są one źródłem energii ani nie stanowią strukturalnych składników naszych tkanek. Ponieważ organizm nie umie ich wytwarzać, muszą być dostarczone z pożywieniem w gotowej postaci lub w formie prowitamin, które w procesie przemian metabolicznych uzyskują pełną aktywność biologiczną. Czynniki te biorą udział w procesach utleniania i redukcji, uczestniczą w metabolizmie węglowodanów, tłuszczy, przemianach aminokwasów, mając wpływ na wszystkie układy organizmu, w tym na układ hormonalny, nerwowy, odpornościowy i układ krążenia.
Ile witamin?
Niedobór witamin (hypowitaminoza) prowadzi do zaburzeń tych procesów i możliwości wystąpienia różnych chorób dystroficznych (np. szkorbut, dystrofie nerwowe, krzywica, niedowidzenie wieczorne). Niedobory witamin obniżają także sprawność układu odpornościowego. Nie oznacza to jednak, że zwiększanie podaży witamin w jakiś szczególny sposób może ponad normalną miarę aktywizować funkcje ustroju. Nadmierne spożycie lub przedawkowanie niektórych witamin (hyperwitaminoza) może być szkodliwe i może stać się przyczyną schorzeń z objawami zatrucia włącznie.
Podział witamin
Witaminy dzielimy na rozpuszczalne w wodzie (B1, B2, B5, B6, B12, PP, C, H, kwas foliowy) oraz rozpuszczalne w tłuszczach (A, D, E, K). Witaminy rozpuszczalne w wodzie są gromadzone w organizmie w niewielkim stopniu, dlatego dawka pokarmowa powinna zawierać ich optymalną ilość. Substancje te są głównie dostarczane z produktami pochodzenia roślinnego, owocami, warzywami, ziemniakami, produktami zbożowymi - kaszą i mąką. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach mogą być magazynowane w organizmie, toteż w większym stopniu możemy tolerować ich okresowy niedobór. Źródłem ich są oleje roślinne, kiełki pszenicy i soi, orzechy i ryby morskie.
Szczególną rolę w zachowaniu zdrowia odgrywają tzw. witaminy antyoksydacyjne, beta karoten (prowitamina A) oraz witamina E i C. Dzięki antyoksydacyjnej aktywności przeciwdziałają one szkodliwemu oddziaływaniu tłuszczy pochodzenia zwierzęcego, wykazując działanie przeciwmiażdżycowe, a także przeciwnowotworowe. Zalecane normy dietetyczne dla poszczególnych witamin zależą od wieku, płci i aktywności fizycznej, ustalane są przez National Academy of Science, Food and Nutrition Bard w USA, a w Polsce przez Instytut Żywności i Żywienia i podawane do powszechnej wiadomości z określeniem dawki dobowej i bezpiecznej maksymalnej dawki witamin, niepowodującej ryzyka efektów ubocznych.
Brak cynku i miedzi może negatywnie wpłynąć na odporność organizmu, narząd wzroku czy układ krwiotwórczy. Niedobory dietetyczne składników mineralnych, zwłaszcza tych mniej znanych, jak cynk i miedź - które odpowiedzialne są między innymi za ogólną odporność organizmu, odpowiednie funkcjonowanie narządu wzroku czy w przypadku miedzi za układ krwiotwórczy oraz układ kostny - także zdarzają się stosunkowo często. Również w ich przypadku ważne są dawki i wzajemne proporcje, dlatego przyjmowanie gotowego preparatu zawierającego pełen ich zestaw jest sporym ułatwieniem. Warto pamiętać, że niewielki, ale długotrwały niedobór właśnie cynku czy miedzi może prowadzić do przykrych zaburzeń dotykających wiele układów naszego ciała.
Jeśli nie jesteśmy pewni, czy odżywiamy się prawidłowo, a zwłaszcza gdy dręczą nas częste infekcje, zaburzenia gojenia, nawracające zapalenia błon śluzowych czy złe samopoczucie, to warto sięgnąć po kompleksowy zestaw witamin i składników mineralnych. Oczywiście po wykluczeniu innych przyczyn tych dolegliwości przez lekarza. Także jeśli nie odczuwamy żadnych nieprawidłowości, warto wspomóc nasz organizm składnikami, które są mu potrzebne.
Moc kompleksowych preparatów witaminowo-minerałowych
Okres zimy i nadchodzącej wiosny, czasu naturalnych zmian klimatycznych, sprzyja infekcjom i przeziębieniom. Szczególnie w tym okresie nasze pożywienie jest zubożone, gotowane, przez co pozbawione niestety składników mineralnych i witamin. Ponadto leki przyjmowane regularnie, np. środki antykoncepcyjne, uspakajające czy antybiotyki, mogą zaburzać przyswajanie i magazynowanie witamin w organizmie. Warto więc wzmocnić nasz organizm witaminami i składnikami mineralnymi, korzystając także z preparatów wielowitaminowych dostępnych na rynku farmaceutycznym, które kompleksowo dbają o nasze zdrowie, ponieważ w swoim składzie zawierają często ponad 30 witamin i składników mineralnych.
Bezpieczne kompozycje witaminowe
Te kompozycje różnych witamin dobrane są w proporcjach odpowiadających szczególnym potrzebom naszych, różnych przecież, organizmów. Możemy tu znaleźć zestawy uniwersalne, a także dobrane dla dzieci i młodzieży (z uzupełnieniem w zawartość żelaza i wapnia), dla osób aktywnych fizycznie (sportowcy), dla kobiet, dla kobiet w okresie ciąży oraz dla osób starszych. Zaletą przyjmowania witaminowych preparatów złożonych i wzbogaconych w składniki mineralne jest ułatwienie korzystania z nich - zazwyczaj wystarcza jedna drażetka dziennie, zawierająca właściwe proporcje różnych składników. Taki układ wpływa też korzystnie na lepsze wchłanianie witamin i optymalne wykorzystanie ich przez organizm. Warto tu wspomnieć, że w naszym, często wysoko przetworzonym, pożywieniu zawartość niezbędnych witamin ulega znacznemu obniżeniu w technologicznym procesie przetwarzania.
Do urozmaiconej diety warto zatem dodać preparaty zawierające witaminy i mikroelementy, te niezbędne składniki, których braki odczuwamy szczególnie w zimie. Dostosujmy dobór witaminowych i mineralnych uzupełnień do naszych indywidualnych potrzeb wynikających z wieku, płci i stanu zdrowia. Posłuchajmy w tym względzie rady naszego lekarza lub farmaceuty.
• Ćwiczy każdy kto ma ochotę w każdym wieku i niezależnie od kondycji
• nie ma obciążenia na stawy,
• pomagają rozwijać wytrzymałość mięśni, kondycję i sprawność fizyczną
• ciśnienie wytwarzane podczas ćwiczeń działa jak masaż limfatyczny
• ćwiczenia w wodzie pomagają pozbyć się cellulitu
• ciało staje się jędrne
Sama dieta nie wystarczy, żeby utrzymać dobrą linię. Musimy wprowadzić do naszego życia oprócz prawidłowych nawyków żywieniowych aktywność fizyczną. Codzienna dawka ruchu poprawi nie tylko naszą sylwetkę, ale także wzmocni i zwiększy elastyczność mięśni, przyspieszy metabolizm oraz zwiększy odporność na choroby. Same korzyści, dlatego każdy z nas powinien poświęcić codziennie czas na to, aby np. pojeździć na rowerze, pobiegać, czy też zrobić sobie długi spacer. Stopniowo zwiększajmy poprzeczkę i próbujmy sił w różnych sportach, może warto zapisać się na tenisa, czy aerobik. Ruch pozwala nam także na pozbycie się negatywnych emocji, dlatego zamiast zajadać stresy, wybierzmy się na długi spacer.
Bez tłuszczu nie zawsze jest najlepszym. Badania naukowe wykazują, że żaden z likopenu lub alfa-i beta-karotenu, że walka z rakiem i chorobami serca jest wchłaniany z sałatki z tłuszczu sos. Tylko nieco więcej jest wchłaniana z obniżoną zawartością tłuszczu sos; najbardziej jest wchłaniana z pełnym tłuszczu sos. Ale pamiętaj, użyj opatrunku w umiarkowanej ilości.
Tkanka tłuszczowa spełnia ważną rolę: chroni organy wewnętrzne, reguluje temperaturę ciała, przechowuje witaminy, hormony, stanowi też zapas energii. Zarówno niedobór, jaki nadmiar tkanki tłuszczowej są szkodliwe dla zdrowia. Oto tabelka, która wskazuje jej idealną zawartość w organizmie. Pomoże ci ona określić, czy masz odpowiednio dużo tłuszczu - wystarczy pomnożyć swoją wagę przez współczynnik procentowy odpowiedni dla twojego wieku. Wiele wag domowych pokazuje ilość tkanki tłuszczowej, wykorzystując technikę BIA.
We wskazaniach treningowych podkreśla się ostatnio, że trenując mięsnie brzucha, powinniśmy unikac uruchamiania zginaczy stawu biodrowego (mięsnia biodrowo-lędźwiowego, grzebieniowego oraz mięsnia prostego uda). Akwizytowanie ich bowiem
We wskazaniach treningowych podkreśla się ostatnio, że trenując mięsnie brzucha, powinniśmy unikac uruchamiania zginaczy stawu biodrowego (mięsnia biodrowo-lędźwiowego, grzebieniowego oraz mięsnia prostego uda). Akwizytowanie ich bowiem wywołuja nacisk na okolicę lędźwiową i zakłóca pracę mięśni brzucha.
W wielu artykułach na ten temat zwracasię uwagę, że uruchamianie zginaczy stawu biodrowego jest głowną przyczyną bólów krzyża. Podjesię agrument, że skurcze tych mięsni powodują wywołujace bolesnośc nadmierne rozciąganie kręgosłupa. Aby uninącć tych problemów do treningu mięsni brzucha dołączono skłony. W ćwiczeniu tym kręgosłup zgina się wyłącznie w okolicy klatki piersiowej.
Przedstawione powyżej rozumowanie wydaje się logiczne. Kiedy jednak przyjrzećsię problemowi bliżej, okazuje sie, że trudno znaleść dowody na koniczność wyłączenia zginaczy stawu biodrowego z ćwiczeń mięsni brzucha. Co więcej, wszystko wskazuje na to, że udziału tych mięśni po prostu nie można wyeliminować. I zwróćmy uwagę, że uniruchomianie stóp nie ma tutaj znaczenia.
